ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΒΑΝΑΡΓΙΩΤΗ ΑΠΟ ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ

  πίνακας του Στεφανος Ζαννής Yiannis Papadopoulos 24 Αυγούστου 2019    ·  I met Circe once, poem by Αλέξανδρος Βαναργιώτης (English translation of post and poem below) -- Το ‘Γνώρισα κάποτε την Κίρκη’ είναι ένα υπέροχο ποίημα του Αλέξανδρου Βαναργιώτη. Παρακάτω η προσπάθεια μου να το μεταφρασω στα Αγγλικά. Κανω μιά δουλειά σε μιά ‘Εναλλακτική εικονική Οδύσσεια’ για ένα συνέδριο ψηφιακής τέχνης στην Ρώμη και θέλω να εντάξω μέσα αυτό το ποίημα μαζί με πίνακες του Στεφανος Ζαννής . Στην ελληνική μυθολογία, η Κίρκη είναι μια κακή και επικίνδυνη γυναίκα, θεά της μαγείας, και μάγισσα η ίδια. Mεταμορφώνει το πλήρωμά του Οδυσσέα σε χοίρους και τον αναγκάζει να ζήσει μαζί της. Στη παγκόσμια λογοτεχνία η Κίρκη απεικονίζεται συνήθως ως το αρχέτυπο της αρπακτικής γυναίκας που απειλεί τους άνδρες και την αρρενωπότητα. Αλλά εμένα πάντα μου άρεζε μια άλλη οπτική γωνία στα πράγματα, και ο Αλέξανδρος με τις λέξεις όπως και ο Στέφανος με τα χρώματα δίνουν δύο όμορφες εναλλακτικές ει...

 Φωτογραφία Γιάννη Παπαδόπουλου Yiannis Papadopoulos 14 Σεπτεμβρίου 2019    ·  Παρακάτω είναι ένα υπέροχο ποίημα του Αλέξανδρος Βαναργιώτης για την ζωή, η ανάγνωση μου, και η προσπαθεια μου να το μεταφράσω στα Αγγλικά. -- The following is a wonderful poem about life by Alexandros Vanaryiotis, my reading of this, and my attempt to English translation -- Ζωή Ως νέος καταπιάστηκα με τα μεγάλα θέματα προσπαθώντας να ερμηνεύσω τον κόσμο. Γυμνός και άδειος πια, για να κατανοήσω τη θάλασσα, αφοσιώνομαι στους παιδικούς νερόλακκους. Για τους βράχους, χαϊδεύω τα χαλίκια. Για τα λιβάδια, πιάνω κουβέντα με τα λουλούδια. Για το δάσος, αφουγκράζομαι τις νύχτες τα μοναχικά δέντρα στον κάμπο. Πριν χαράξει ακούω τα ξεχασμένα στον ορίζοντα αστέρια να μιλούν για τον ουρανό. Και για τους ανθρώπους... Για τους ανθρώπους είναι καιρός που περπατώ πολύ στις ερημιές μου. -- Όταν είμαστε νέοι, ο κόσμος είναι γεμάτος προοπτικές και ελπίδες· τα πράγματα φαίνονται ευκολότερα από ό,τι είναι και ...

 Φωτογραφία Γιάννη Παπαδόπουλου Yiannis Papadopoulos 15 Νοεμβρίου 2019    ·  [The fallen dreams of Alexandros Vanaryiotis – English translation below] Eχετε σκεφτεί ποτέ τα πεσμένα φύλλα του φθινοπώρου ως διάσπαρτα όνειρα; Ο φίλος και ποιητής Αλέξανδρος Βαναργιώτης το έχει κάνει, στο ποίημά του, το οποίο ακολουθεί: Χιλιάδες όνειρα που τα χτύπησε ο βοριάς σέρνονται στους δρόμους μας, Φύλλα που κάποτε στόλιζαν τα δέντρα μιας μικρής Εδέμ. Τα βράδια μαζεύονται πολλά μαζί στις γωνίες για να μην κρυώνουν, ενώ εμείς προσπερνάμε αγέρωχοι κι αδιάφοροι κρυμμένοι στους γιακάδες απ' το πανωφόρι μας. -- Have you ever thought of fallen autumn leaves as scattered dreams? Friend and poet Alexandros Vanaryiotis has done in his poem, my translation of which follows: Thousands of dreams hit by the Northern wind crawl on our streets Leaves that once adorned the trees of a small Eden Ιn the evenings, many gather together in the corners not to get cold while we bypass proud and indiffer...

 Φωτογραφία Αλέξανδρου Βαναργιώτη Yiannis Papadopoulos 23 Νοεμβρίου 2019    ·  [‘I was copying from your eyes on life’s exam’ – the parsimonious poetry of Alexandros Vanargiotis, English below] Όταν διαβάζει κανείς τα ποιήματα του Αλέξανδρος Βαναργιώτης , έχει την αίσθηση ότι επιδιώκει να είναι πολύ οικονομικός με τα λόγια. Σαν να είναι η απλότητα, η συντομία και η οικονομία της έκφρασης, φίλτρα που αποστάζουν με ένταση το συναίσθημα και την ομορφιά. Παρακάτω κάτι πολύ όμορφο του Αλέξανδρου που διάβασα σήμερα: Το γαλάζιο Αντέγραφα από τα μάτια σου στο διαγώνισμα του κόσμου Αποβλήθηκα οριστικά όμως από τότε κουβαλάω κείνο το γαλάζιο που κοιτούσες -- When one reads Alexandros Vanargiotis’s poems, one has a feeling that he is intentionally very economical with words. As if simplicity, brevity, and parsimony are filters through which intense emotion and beauty can be distilled. Below my translation of a short poem that I read today. I was copying from you...

  Yiannis Papadopoulos 29 Νοεμβρίου 2019    ·  [Time’s bin lorries, english below] Ο φίλος Αλέξανδρος πήρε κάτι που οι περισσότεροι το βλέπουμε με σιχασιά, την σκουπιδιάρα, και το μετέτρεψε ποιητικά σε κιβωτό αυτών που όλοι χάνουμε με το χρόνο. Μια τρομερή ανατροπή εικόνας, από τις λίγες. Οι σκουπιδιάρες -- Περνούν τα χαράματα που οι μνήμες μας γέρνουν, του χρόνου αδυσώπητες βαριές σκουπιδιάρες. Σηκώνουν αλύπητα τους κάδους και παίρνουν το χθες μας, τη νιότη μας, το σφρίγος, τις χάρες. Κι εμείς έναν ύπνο ανήσυχο κάνουμε που λες πως τα νιώθουμε εκείνα που χάνουμε. Περνούνε αθόρυβα, περνούνε και πάνε για κει που όσα έφυγαν ποτέ δεν γυρνάνε. -- My friend the poet Alexandros took something that most of us would be disgusted at, the bin lorry, and poetically turned it into a mysterious ark that carries all those things that time takes from us. A wonderful literary reversal. Bin lorries -- They arrive in the dawn when our memories lean, Time’s relentless heavy bin lorrie...

  Yiannis Papadopoulos 16 Δεκεμβρίου 2019    ·  A wonderful poem about ‘pet delusions’ by Alexandros Vanargiotis and my English translation below -- Ένα υπέροχο ποίημα για ‘κατοικίδιες αυταπάτες’ του Αλέξανδρος Βαναργιώτης και η μετάφραση μου στα Αγγλικά. -- Ζωτικά ψεύδη -- Ξυπνώ πρωί για να φροντίσω τις αυταπάτες μου Να τις ντύσω να τους φτιάξω πρωινό Χρειάζονται χρόνο όπως όλα τα κατοικίδια Αυτές στο τέλος θα σε ξεκάνουν μου είπε ένας φίλος Προτιμώ να πεθάνω στην μπανιέρα μου νομίζοντας πως είμαι σε παραλία τον Αύγουστο παρά σ' ένα κρύο πεζοδρόμιο κάτω από τις σκληρές σόλες της καθημερινότητας του απάντησα Αλέξανδρος Βαναργιώτης -- Vital lies -- I wake up early in the morning to take care of my delusions, to dress them up, to give them breakfast. They need time like all pets. They are going to kill you in the end, a friend told me. I'd rather die in my bathtub thinking that I am on a beach in August than on a cold pavement under the hard soles of daily reality, I...