Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα Ζωή

Το πέρασμα

Εικόνα
  Yiannis Papadopoulos 21 ώρ.    ·  Kινηματογραφικές ζοφερές εικόνες σε ένα υπέροχο ποίημα του Αλέξανδρος Βαναργιώτης για την αστάθεια της ύπαρξης και τον χρόνο. Η μετάφρασή μου στα Αγγλικά κάτω από το Ελληνικό κείμενο -- Η φωτογραφία του Γιάννη Παπαδόπουλου      Το πέρασμα Κάποτε θα λυγίσουν τα υποστυλώματα και θα καταρρεύσουν οι στοές. Μ' έναν πνιχτό κρότο θα βουλιάξουμε στη λήθη του χρόνου, όπως τα παλιά μεταλλεία στο Λαύριο. Εξαντλημένα τα κοιτάσματα. Λίγες σκωρίες κι εκβολάδες μνήμης θα φανερώνουν ότι υπήρξαμε, σαν χάντρες που ξέμειναν σε κομπολόι που έσπασε ή ξεχασμένοι οδοδείκτες που δεν σηματοδοτούν πια τίποτα, γιατί από αλλού τώρα περνά ο δρόμος. -- Βleak cinematic imagery in a beautiful poem about the fickleness of existence and time by Alexandros Vanargiotis -- Someday the pillars will bend and the arcades will collapse. With a muffled bang we will sink in the oblivion of time, like the old mines of Lavrio, reserves exhausted. A little slag...

Ζωή

Εικόνα
 Φωτογραφία Γιάννη Παπαδόπουλου Yiannis Papadopoulos 14 Σεπτεμβρίου 2019    ·  Παρακάτω είναι ένα υπέροχο ποίημα του Αλέξανδρος Βαναργιώτης για την ζωή, η ανάγνωση μου, και η προσπαθεια μου να το μεταφράσω στα Αγγλικά. -- The following is a wonderful poem about life by Alexandros Vanaryiotis, my reading of this, and my attempt to English translation -- Ζωή Ως νέος καταπιάστηκα με τα μεγάλα θέματα προσπαθώντας να ερμηνεύσω τον κόσμο. Γυμνός και άδειος πια, για να κατανοήσω τη θάλασσα, αφοσιώνομαι στους παιδικούς νερόλακκους. Για τους βράχους, χαϊδεύω τα χαλίκια. Για τα λιβάδια, πιάνω κουβέντα με τα λουλούδια. Για το δάσος, αφουγκράζομαι τις νύχτες τα μοναχικά δέντρα στον κάμπο. Πριν χαράξει ακούω τα ξεχασμένα στον ορίζοντα αστέρια να μιλούν για τον ουρανό. Και για τους ανθρώπους... Για τους ανθρώπους είναι καιρός που περπατώ πολύ στις ερημιές μου. -- Όταν είμαστε νέοι, ο κόσμος είναι γεμάτος προοπτικές και ελπίδες· τα πράγματα φαίνονται ευκολότερα από ό,τι είναι και ...